Ο ΝΤΕΝΤΕ ΚΑΙ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΔΕΡΕΙΟΥ

ΝΑ ΚΑΙ Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ Α ΝΤΕΝΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΥ ΜΕΤΑ ΣΠΑΣΙΜΑΤΟΣ  ΧΕΡΙΟΥ ΤΗΣ ΗΡΩΙΚΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΤΟΥ Μ ΔΕΡΕΙΟΥ

ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟΝ

ΓΡΑΦΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο Α ΝΤΕΝΤΕ

 ΤΟ ΜΕΓΑ ΔΕΡΕΙΟ… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΟΒΟ Φραστικό επεισόδιο που αναβαθμίζεται σε «μείζον εθνικό θέμα»Ένα φραστικό επεισόδιο ανάμεσα στην πλειονοτική δασκάλα του μειονοτικού σχολείου του Μέγα Δερείου του Έβρου και τη μειονοτική καθαρίστρια του ίδιου σχολείου, στο οποίο αναμείχθηκε και ο άντρας της καθαρίστριας, με τις επανειλημμένες εμπρηστικές δηλώσεις και συνεντεύξεις της δασκάλας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και με τη συμβολή των καραδοκούντων εθνικιστικών αντιμειονοτικών κύκλων τόσο στη Θράκη όσο και ανά το πανελλήνιο, τείνει να εξελιχθεί σε «μείζον εθνικό θέμα», ικανό να δηλητηριάσει τις σχέσεις και να διαταράξει την ειρηνική συμβίωση των δυο σύνοικων στοιχείων στη Θράκη. Γινόμαστε μάρτυρες μιας αήθους όσο και προβακατόρικης προσπάθειας ώστε μια διένεξη από καθαρά διαπροσωπική που είναι να μετατοπισθεί και να μετατραπεί σε πλειονομειονοτική και ελληνοτουρκική εθνικιστική αντιπαράθεση. Το όλο πρόβλημα της δασκάλας έχει βέβαια εθνικιστικό υπόβαθρο, αλλά όχι το συγκεκριμένο επεισόδιο. Ομοιότητες με την υπόθεση Σολακίδη του 1990Υπάρχουν πολλοί παραλληλισμοί με την υπόθεση Σολακίδη που αποτέλεσε μια από τις αφορμές του αντιμειονοτικού πογκρόμ της Κομοτηνής στις 29.1.1990. Ας τη θυμηθούμε. Τότε ένας μειονοτικός ασθενής που νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Κομοτηνής, χειρουργηθείς πριν λίγη ώρα για διάτρηση σκωληκοειδούς, μόλις συνήλθε από τη νάρκωση επιτέθηκε χωρίς λόγο και αφορμή και εντελώς αναίτια σε πλειονοτικό συνασθενή του στο διπλανό κρεβάτι και του κατάφερε χτυπήματα με σκαμπό τραυματίζοντάς τον βαριά. Ο τραυματίας κατέληξε μετά μερικές εβδομάδες. Το περιστατικό αυτό, βοηθούντος και του κλίματος της περιόδου εκείνης, από «σκοτεινούς κύκλους» παρουσιάσθηκε από την πρώτη μέρα ως εθνικιστικό μένος φανατικού Τούρκου εναντίον Έλληνα, που δεν διστάζει να σκοτώνει, προκαταλαμβάνοντας κάθε άλλη διερεύνηση των πραγματικών συνθηκών. Διατηρήθηκε μήνες στην επικαιρότητα, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία μιας γενικευμένης ρατσιστικής εκστρατείας και τρομοκρατίας εναντίον της Τουρκικής Μειονότητας με φανταστικά σενάρια και ψεύδη και αποτέλεσε μια από τις αφορμές του προαναφερόμενου πογκρόμ. Μέσα στο κλίμα τρομοκρατίας που είχαν δημιουργήσει τότε οι ίδιοι κύκλοι και οι παρακρατικοί ουδείς από την Πλειονότητα, από τους γνωρίζοντες, με πρώτους τους ιατρούς, τόλμησε να υπερασπισθεί την αλήθεια. Ότι ο δράστης, ένας γιδοβοσκός στα βουνά, καμιά σχέση δεν είχε με πολιτική, εθνικισμούς και φανατισμούς, ότι έπασχε από ψυχική νόσο, ήταν υπό φαρμακευτική αγωγή και ψυχιατρική παρακολούθηση, είχε διακόψει την αγωγή του, ότι συνήλθε από τη νάρκωση σε κατάσταση ψυχοκινητικής διέγερσης και σε πλήρη διατάραξη των ψυχοδιανοητικών λειτουργιών του και επιτέθηκε στον πρώτο τυχόντα που βρέθηκε μπροστά του και αυτός ήταν ο άτυχος Σολακίδης. Όλα αυτά αποσιωπήθηκαν, όπως αποσιωπήθηκε και το γεγονός ότι στη διάρκεια της προφυλάκισής του στις φυλακές Λάρισας ο δράστης έπαθε αρκετές φορές παρόμοιες κρίσεις και οδηγήθηκε στο νοσοκομείο. Καταδικάσθηκε σε ισόβια. Και βρέθηκε κρεμασμένος στα κρατητήρια της Ασφάλειας Κομοτηνής την παραμονή ακριβώς της κατ’ έφεση εκδίκασης της υπόθεσης. Η αυτοκτονία του έμοιαζε με φτύσιμο προς τους μειονοτικούς και πλειονοτικούς, αρχές και δικαιοσύνη.  Οι διαφορές και οι διαφοροποιήσειςΜπορεί να κάνει κανείς πολλούς παραλληλισμούς ανάμεσα στην παρούσα υπόθεση της δασκάλας με την υπόθεση Σολακίδη πριν 18 χρόνια. Με τη διαφορά πως τώρα μερικοί παράγοντες από την Πλειονότητα, τοπικοί άρχοντες, πολιτικοί και άλλοι, που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, δεν υιοθετούν αβασάνιστα την εκδοχή του εθνικισμού και του ρατσισμού και τολμούν να αντιπαραταχθούν. Γεγονός αδιανόητο πριν 18 χρόνια, ενδεικτικό όμως της προόδου που στο μεταξύ έχει συντελεσθεί. Αλλά πληρώνουν και το κόστος της αντιπαράθεσης με λοιδορίες και εκβιασμούς. Φραστικό επεισόδιο ή χειροδικίαΑς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το φραστικό επεισόδιο, το τελευταίο από τα πολλά και ασήμαντο κατά τα άλλα, ανάμεσα στη δασκάλα και την καθαρίστρια, με μισθό 125 ευρώ παρακαλώ, προκλήθηκε πάλι, όπως αναφέρθηκε, μετά από αυταρχική συμπεριφορά και απαιτήσεις της πρώτης από τη δεύτερη για υπερωριακή και υπερβολική απασχόληση, όπως με οινόπνευμα απολύμανση του μαυροπίνακα και άλλων επιφανειών κλπ. Σ’ αυτό εκ των υστέρων συμμετείχε και ο σύζυγος της καθαρίστριας, κληθείς από την ίδια να την προστατέψει από τη λεκτική επίθεση που δεχόταν. Κατά τους ισχυρισμούς της δασκάλας η συμμετοχή του συζύγου με φωνές και βρισιές κατέληξε σε χειροδικία εναντίον της με κάκωση του δεξιού καρπού. Όπως όμως ομολόγησε η ίδια στο περιβάλλον της, το χέρι της αυτό είχε κάποιο ιατρικό πρόβλημα, της πονούσε και ήταν πρησμένο από πριν. Ενώ ο φερόμενος ως δράστης αρνείται τις κατηγορίες για ξυλοδαρμό ή χειροδικία, ισχυριζόμενος ότι όχι μόνο δεν την έβρισε, αλλά ούτε καν ύψωσε τη φωνή του, απλώς διαμαρτυρήθηκε με ήρεμο τρόπο για τη συμπεριφορά της δασκάλας που με τις απαιτήσεις και τη γκρίνια της είχε κάνει δύσκολη τη ζωή της γυναίκας του της καθαρίστριας. Σπεύδουμε να τοποθετηθούμε αυτονόητα, χωρίς να υιοθετήσουμε τους ισχυρισμούς της μιας ή της άλλης πλευράς, ότι τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επίθεση σωματική ή λεκτική εναντίον της δασκάλας, εάν όντως συνέβη η πράξη αυτή τότε ασφαλώς είναι εντόνως καταδικαστέα. Από την άλλη όμως η πράξη αποδίδεται σ’ ένα φιλήσυχο άτομο που δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα και ανήκει σε μια φιλήσυχη κοινότητα της οποίας οι παραδόσεις τοποθετούν τον δάσκαλο στην πρώτη σειρά προσώπων που τυγχάνουν του μεγαλύτερου σεβασμού. Πάντως η δασκάλα μετά την αναφερόμενη χειροδικία εναντίον της συνέχισε το μάθημά της στο σχολείο και ο δράστης δεν φρόντισε να κρυφτεί για να αποφύγει τη σύλληψη, που πραγματοποιήθηκε μετά 5 ώρες στο σπίτι του, και το αυτόφωρο. Καταδικάσθηκε σε 10 μήνες φυλάκιση. Εθνικισμός, το καταφύγιο κάθε στριμωγμένουΤο τελευταίο καταφύγιο του κάθε στριμωγμένου είναι ο εθνικισμός, και η δασκάλα του Μέγα Δερείου το τελευταίο διάστημα ήταν πολύ στριμωγμένη. Είχαν διαταραχθεί ανεπανόρθωτα οι ειδυλλιακές στα πρώτα δυο χρόνια σχέσεις της με τη μικρή κοινότητα του μειονοτικού χωριού. Το αποκορύφωμα ήταν που πριν 3 μήνες είχαν συλλεγεί υπογραφές και οι Μεγαδερειώτες με αναφορά τους προς την αρμόδια αρχή της μειονοτικής εκπαίδευσης ζητούσαν την απομάκρυνσή της. Η ίδια αναφορά είχε κατατεθεί και στη Βουλή δια μέσου βουλευτή. Έσπευσαν τότε διάφοροι εκπαιδευτικοί και διοικητικοί στο χωριό για να αποτρέψουν το «σκάνδαλο», γνωστή κόρη ανώτερου πολιτειακού παράγοντα γαρ η δασκάλα, και να πετύχουν συμφιλίωση. Η παρέμβαση ή η πίεση των αρχών έφερε καρπούς, ανακλήθηκαν οι υπογραφές. Αμέσως μετά μεσολάβησε ο καβγάς με την καθαρίστρια. Τότε η κ. Χ. Ν. φαίνεται πως έκρινε σκόπιμο να περάσει σε αντεπίθεση και με εμπρηστικές δηλώσεις και συνεντεύξεις προσπάθησε να δώσει «εθνικές» διαστάσεις σε ένα περιορισμένης σημασίας προσωπικό καβγά. Στην προσπάθειά της αυτή βρήκε πρόθυμους συμπαραστάτες τους ακροδεξιούς και σωβινιστικούς κύκλους. Δεν περιορίσθηκε με την καταδίκη του φερόμενου ως δράστη, αλλά ήθελε να εκδικηθεί όλο το χωριό και να καταγγείλει όλο το σύστημα, το τουρκικό προξενείο και τους εγκάθετούς του. Δεν της ξέφυγαν ούτε οι πρώην πλειονοτικοί συνάδελφοί της που είχαν περάσει από το Μέγα Δέρειο και δεν είχαν φροντίσει να διδάξουν στους μαθητές τι είναι η 25^η Μαρτίου και μόνον αυτή.      Η αγάπη που κράτησε δυο χρόνιαΑς πάρουμε όμως τα πράγματα πάλι από την αρχή. Η υποδοχή της κ. Χ. Ν. πριν 3,5 χρόνια υπήρξε ενθουσιώδης από την τοπική κοινότητα, επειδή αυτή, έμπειρη και ικανή εκπαιδευτικός με αστική καταγωγή, με προϋπηρεσία στη Ζάκυνθο και στην Παραδημή της Κομοτηνής, είχε προτιμήσει και ζητήσει να μετατεθεί στο μειονοτικό σχολείο του ορεινού και απομακρυσμένου από αστικά κέντρα χωριού τους. Πάντοτε υπήρχε πρόβλημα με τους δασκάλους της ελληνόφωνης εκπαίδευσης που δεν προτιμούσαν μια θέση στην άγονη γραμμή ή την εγκατέλειπαν με την πρώτη ευκαιρία, ενώ οι δάσκαλοι της τουρκόφωνης εκπαίδευσης κατά κανόνα είναι ντόπιοι. Ένα άλλο γεγονός που έκανε μεγάλη εντύπωση και σχολιάσθηκε θετικά ήταν ότι η νέα δασκάλα που τους είχε κάνει την τιμή να εγκατασταθεί οικογενειακώς στο ταπεινό χωριό τους φρόντισε αμέσως να γίνει και δημότης του τοπικού δήμου και να μεταφέρει τα δικαιώματά της εκεί. Ο ενθουσιασμός της τοπικής κοινότητας, αλλά και των μαθητών, έγινε ακόμα μεγαλύτερος όταν η νέα δασκάλα άρχισε να ξεδιπλώνει τις ικανότητές της, εκπαιδευτικές και κοινωνικές, ήταν υπερδραστήρια, εργασιομανής, με πρωτοβουλίες για ενισχυτική διδασκαλία και άλλες, έγινε φίλη με όλους. Η φιλόξενη ανταπόκριση των χωρικών ήταν ανάλογη, όπως εύκολα μπορεί να εννοήσει κανείς το περιεχόμενό της. Ο ενθουσιασμός ήταν αμοιβαίος, και η ίδια εξομολογείται πως «έχει έρθει εδώ σ’ ένα παράδεισο», εννοώντας τόσο το φυσικό όσο και το ανθρώπινο περιβάλλον. Κάποτε θα διαπιστώσει με έκπληξη πως έχει 9 ολόκληρους μήνες να απομακρυνθεί από το Μέγα Δέρειο και να επισκεφθεί τους γονείς της. Ο μήνας του μέλιτος κράτησε δυο χρόνια. Οι πρώτες σκιέςΟι πρώτες αντιπαραθέσεις με παράγοντες του χωριού, τους γονείς, τη σχολική εφορία, αλλά και τους συναδέλφους της αφορούσαν κάποια δευτερεύοντα θέματα και θέματα συνεργασίας και είχαν ως αφετηρία την υπερβολική της τυπικότητα σε υπηρεσιακά, την αυστηρότητα και τις εμμονές της. Δεν ήταν η πλευρά που κάθε φορά είχε άδικο, δηλαδή είχε και σημαντικό αριθμό υποστηρικτών. Ήταν όμως και κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητες της που ξένιζαν γενικά. Το πρώτο περιστατικό που ξένισε περισσότερο τους Μεγαδερειώτες ήταν όταν πήγε επίσκεψη τους μαθητές της στο εθνικό κανάλι ΕΤ3 όπου τους παρουσίασε από την τηλεόραση ως πομακόπουλα του Έβρου. Ούτε καν ως μουσουλμανόπουλα όπως συνηθίζεται, κι όχι βέβαια ως τουρκάκια έτσι όπως θα επιθυμούσαν οι γονείς και η κοινότητα. Τότε έπεσαν οι πρώτες σκιές στις σχέσεις της με την τοπική κοινότητα, αλλά ξεπεράσθηκαν γρήγορα. Δασκάλα αντάρτισσα ενάντια στο μειονοτικό καθεστώςΣτην αιώνια διένεξη της Πολιτείας με τη Μειονότητα στο θέμα του εθνοτικού προσδιορισμού, αλλά και στην προσπάθεια αποτουρκοποίησης και κατασκευής άλλων ταυτοτήτων οι απόψεις της δασκάλας ήταν σαφείς, πιο προχωρημένες και πιο σκληρές από τις επίσημες θέσεις. Και από ένα ορισμένο χρονικό σημείο και μετά άρχισαν να εκφράζονται πια χωρίς επιφυλάξεις, με λόγια και πράξεις. Όταν οι απόψεις της αυτές και οι ανάλογες δραστηριότητές της εντός και εκτός σχολείου έγιναν ευρύτερα γνωστές επήλθε η ψύχρανση των σχέσεών της με τους τοπικούς παράγοντες και την κοινότητα. Και η φήμη της ξεπέρασε τα στενά όρια του Μέγα Δερείου. Ήταν η δασκάλα αντάρτισσα που ήθελε να γκρεμίσει τα τείχη του μειονοτικού καθεστώτος. Αυτό που λέει ο τοπικός δήμαρχος πως ανακατεύεται σε θέματα που δεν την αφορούν.  Η προβληματική για δασκάλα σε μειονοτικό σχολείο προσωπικότητα της κ. Χ. Ν. άρχισε να ξετυλίγεται μετά τον δεύτερο χρόνο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το πείσμα και το πάθος που τη χαρακτηρίζουν στην υποστήριξη των απόψεών της δεν άργησε να την οδηγήσει σε αντιπαραθέσεις στα πιο ευαίσθητα θέματα του μειονοτικού χώρου, όπως η εθνοτική ταυτότητα, η μειονοτική εκπαίδευση, η διδασκαλία της τουρκικής, το μειονοτικό καθεστώς κλπ τα οποία και αμφισβητούσε. Δεν ήταν μόνο οι «αιρετικές» επιστημονικές ή πολιτικές της απόψεις για τα παραπάνω θέματα που θα μπορούσαν να γίνουν ανεκτές όσο αιρετικές κι αν ήταν, αλλά η έμπρακτη αμφισβήτησή τους στην άσκηση των καθηκόντων της που ενοχλούσε κυρίως. Προκλήθηκε μεγάλη δυσφορία, αναστάτωση και ρήξη. Το κλίμα είχε αναστραφεί. Το χωριό δεν την ήθελε πια για δασκάλα στο σχολείο. Δεν μπορούσε να περάσει αδιάφορο το γεγονός που ο μαθητής έφευγε το πρωί από το σπίτι στο σχολείο με «τουρκική ταυτότητα» και επέστρεφε το μεσημέρι χωρίς αυτήν. Δίκην Ισπανού ιεραποστόλουΣτη συλλογή υπογραφών για την απομάκρυνσή της το κείμενο που τις συνοδεύει είναι αρκετά αόριστο και δεν συγκεκριμενοποιεί επαρκώς τις αιτιάσεις για το σχετικό αίτημα. Θα εξακολουθούσε το όλο θέμα να παραμείνει αόριστο και αδιευκρίνιστο, εάν δεν είχε μεσολαβήσει το επεισόδιο με την καθαρίστρια και τον άντρα της. Αυτό έδωσε στη κ. Χ. Ν. την ευκαιρία να αναπτύξει σε δηλώσεις και συνεντεύξεις της στα ΜΜΕ πώς αντιλαμβάνεται τα καθήκοντα της δασκάλας σε μειονοτικό σχολείο και σε μας τη δυνατότητα να κατανοήσουμε καλύτερα τον ιδεολογικό της υπόβαθρο. Δεν ενοχλεί ασφαλώς που αποδεικνύεται σκληροπυρηνική εθνικίστρια. Ενοχλεί όμως σφόδρα που τον καβγά της με την καθαρίστρια τον μετατοπίζει σε πεδίο εθνικιστικής αντιπαράθεσης. Ενόχλησαν και οι αναληθείς ισχυρισμοί της, όπως εκείνος ότι δήθεν η παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου στο χωριό παρεμποδίσθηκε με τοποθέτηση αυτοκινήτου στον δρόμο, τη διαψεύδουν κατηγορηματικά οι συνάδελφοί της και οι χωρικοί. Γιατί να το κάνουν αυτό άλλωστε οι μειονοτικοί; Αφού με την εν λόγω εθνική εορτή έχουν άμεση συναισθηματική σχέση και την διεκδικούν από κοινού με τους πλειονοτικούς, διότι στο έπος του 40 έλαβαν μέρος και οι παππούδες τους. Εκτός εάν έχει αναπτυχθεί και στο Μέγα Δέρειο αντιεξουσιαστικό κίνημα που αντιτίθεται στις εθνικές παρελάσεις και δεν το πήραμε είδηση. Ενοχλεί ακόμα περισσότερο ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ως δασκάλα σε μειονοτικό σχολείο, παρόμοιο με εκείνο των Ισπανών καθολικών ιεραποστόλων στα χωριά των ιθαγενών στα πρώτα χρόνια της ανακάλυψης της Αμερικής. Αυτό είναι το μείζον πρόβλημα. Το Μέγα Δέρειο δεν είναι Κόσοβο,και η δασκάλα δεν είναι κατάλληλη για μειονοτικό σχολείο Οι ακροδεξιοί και οι εθνικιστές, που προσεγγίζουν το πρόβλημα του Μέγα Δερείου με όρους σέρβικου κι αλβανικού εθνικισμού σαν να έχουμε να κάνουμε με το Κόσοβο, θα αναδείξουν τη δασκάλα ηρωίδα. Το Μέγα Δέρειο όμως δεν είναι Κόσοβο και πρέπει να βρουν άλλο κατάλληλο τόπο για να αντιπαραταχθούν. Και η δασκάλα, που απέδειξε πως δεν σέβεται το επίσημο καθεστώς της μειονοτικής εκπαίδευσης και αυτοσχεδιάζει επικίνδυνα για να το ανατρέψει, για τη Μειονότητα είναι απλώς μη κατάλληλη για να διδάξει σε μειονοτικό σχολείο, όσο αυτό εξακολουθεί να υφίσταται ως θεσμός της Πολιτείας.     

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΣ ;;;;;;;;;;;;;;;;;

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΝΤΟΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΑΠΥΡΟΒΛΗΤΟ

ANΑΤΡΙΧΙΑΣΑ

Δεν ξαφνιάστηκα ομολογώ καθόλου όταν ανοίγοντας την ιστοσελίδα της TRAKIANIN SESI  εφημεριδας του μειονοτικού μουσουλμανου δημοσιογραφου ΝΤΕΝΤΕ  βρηκα το ακολουθο κειμενο

Το υπογραφει ο (Νάσος Θεοδωρίδης – Δικηγόρος και μέλος του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΝ)

Αριστερά και «εθνικά» θέματα : ώρα για ανασκευή των μύθων

” Ίσως η πιο ευφυής επινόηση του ελληνικού καπιταλισμού για την απόσπαση της συναίνεσης των καταπιεζόμενων μαζών είναι η επίσημη κρατική προπαγάνδα περί δήθεν ύπαρξης «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», σύμφωνα με την οποία αθροίζονται ως τάχα ευρισκόμενοι στην ίδια όχθη οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι της Ελλάδας , κατά σχηματική και αφελή αντιπαράθεση προς τους αντίστοιχους της Τουρκίας. Μέσα σε ένα τέτοιο παραπλανητικό κλίμα, για παράδειγμα, αποκρύπτεται η ωμή αλήθεια ότι το FIR Αθηνών, στο οποίο γίνονται αερομαχίες που κοστίζουν ζωές όπως αυτή στα ανοιχτά της Καρπάθου το 2005, δεν αποτελεί εθνικό εναέριο χώρο.  FIR σημαίνει «Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεων» και είναι ο τομέας που έχει οριστεί από τον ICAO, τον διεθνή οργανισμό πολιτικής αεροπορίας, για να κάνει η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) τον «τροχονόμο». Το τουρκικό φωτογραφικό αεροπλάνο με τη συνοδεία του δεν παραβίαζαν τον ελληνικό εναέριο χώρο. Η σύγκρουση έγινε 35 μίλια μακριά από την Κάρπαθο, πολύ μακρύτερα δηλαδή από τα 10 μίλια που (πάλι εσφαλμένα) διεκδικεί ως εναέριο χώρο η Ελλάδα. Επίσης η ίδια η πτήση δεν ήταν κάτι καινούργιο και πρωτόγνωρο. Αλλά αυτή τη συγκεκριμένη φορά, η ελληνική πλευρά αποφάσισε να σηκώσει δυο F-16 από το Καστέλι της Κρήτης για να «αναγνωρίσουν» τα τούρκικα.

Το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας (1982) ορίζει ως εθνικό εναέριο χώρο τον υπερκείμενο των χωρικών υδάτων, δηλαδή τα 6 ναυτικά μίλια. Όμως με βάση ένα αυθαίρετο διάταγμα του 1931, οι ελληνικές κυβερνήσεις δηλώνουν ότι ο εναέριος χώρος φτάνει στα 10 ναυτικά μίλια. Είναι χρέος της Αριστεράς να «ασεβήσει» και να σπάσει το τείχος της «εθνικής σιωπής» ενημερώνοντας τους πολίτες ότι καμιά χώρα δεν έχει αναγνωρίσει μια τέτοια ρύθμιση. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι με την μετατροπή του σημερινού, εν μέρει διεθνούς, νότιου Αιγαίου σε ελληνική λιμνοθάλασσα διαφωνούν σχεδόν όλες οι ναυτικές χώρες. Σήμερα το ελληνικό κατεστημένο ψεύδεται κατ΄ εξακολούθηση όταν ομιλεί περί παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου από πτήσεις τουρκικών αεροπλάνων στον τομέα μεταξύ των 6 και 10 μιλίων.

Το κάθε αστικό κράτος επικαλείται επιλεκτικά διεθνείς συμβάσεις, νόμους και κανόνες για να στηρίξει τη θέση του με ποικίλες ερμηνείες, και συνεπώς η Αριστερά δεν έχει κανένα λόγο να χρωματίζεται «εθνικά» και να μεροληπτεί «πατριωτικά» αποδεχόμενη τις ερμηνείες που βολεύουν την άρχουσα τάξη της χώρας της. Στην ουσία, πρόκειται για έναν ανταγωνισμό ανάμεσα στις δυο ηγεμονικές ελίτ που έχει να κάνει με τον έλεγχο των αεροναυτικών περασμάτων του Αιγαίου και στη πραγματικότητα ολόκληρης της ανατολικής Μεσογείου. Η «δικιά μας» ηγεμονική ελίτ διεκδικεί να κάνει δικά της τα διεθνή ύδατα στο Αιγαίο. Γι’ αυτό απογειώνονται τα F-16 κάθε φορά που ένα τούρκικο μαχητικό μπαίνει στο FIR Αθηνών. Γι’ αυτό γίνεται αντικείμενο κόντρας και διπλωματικών συγκρούσεων ακόμα και η ευθύνη για τη διάσωση σε περιπτώσεις ατυχημάτων στα διεθνή ύδατα της περιοχής. Είναι πραγματικός παραλογισμός ένα στοιχειώδες καθήκον όπως η διάσωση ανθρώπινων ζωών να γίνεται αντικείμενο κρατικών ανταγωνισμών. Οι δυο πλευρές έχουν χτίσει δυο γιγάντιες πολεμικές μηχανές, που η διατήρησή τους απομυζά τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι φορτώνοντάς τους τεράστια βάρη. Οι S-300 και οι TOR M1 έχουν δημιουργήσει μια τεράστια πυραυλική «ομπρέλα»  που έχει κλείσει ντε φάκτο όλα τα «περάσματα» του διεθνούς εναέριου χώρου από το Αιγαίο μέχρι τα ανοιχτά της Κύπρου. Μόνο το δεύτερο σύστημα, οι TOR M1 έχουν κοστίσει 850 εκατομμύρια δολάρια !!

Ακόμη και στην περίπτωση των Ιμίων, είναι βέβαιο ότι μόνο μια απρόθυμη να συμβιβαστεί με το σύστημα Αριστερά, απαλλαγμένη όμως από τα βαρίδια δεκαετιών εθνοκεντρισμού, θα ήταν ασφαλώς σε θέση να φωτίσει την αλήθεια, τονίζοντας δηλαδή ότι από τις αρχές του 1995 το ελληνικό υπουργείο Αιγαίου ήταν αυτό που είχε ανακοινώσει προγράμματα «εποικισμού βραχονησίδων», με οικονομικές ενισχύσεις για όποιον επέλεγε να εγκατασταθεί σ’αυτές Γιατί τόση ταραχή για κάποια έρημα βράχια στη μέση του πελάγους; Διότι απλούστατα τυχόν κατοικημένες βραχονησίδες (με τη σημαία να κυματίζει) σημαίνει ότι έχουν χωρικά ύδατα και άρα υφαλοκρηπίδα, εξαιρετικά προσοδοφόρα για τα κέρδη των εταιριών (ντόπιων και ξένων) και όχι βέβαια για τους δύστυχους απλούς πολίτες «Πέτρο, Γιόχαν και Φραντς» που θα κληθούν να θυσιαστούν για την πατρίδα (κατά το γνωστό άσμα) . Εκεί κρύβεται το μυστικό. Ο έλεγχος των βραχονησίδων ήταν ένα βήμα για να ενισχυθούν οι ελληνικές διεκδικήσεις στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου, να μετατραπεί σε μια κλειστή «ελληνική λίμνη» (όχι φυσικά προς όφελος των φτωχών, που συστηματικά τροφοδοτούνται από τα ΜΜΕ αφειδώς με εθνικισμό, αλλά εκείνων των βαθύπλουτων μελών της άρχουσας τάξης που θησαυρίζουν από τους τζίρους των οπλικών συστημάτων).

Κατά συνέπεια, όσο προωθημένη ασφαλώς – σε σχέση με όλα τα άλλα κόμματα – και αν είναι η αξιέπαινη θέση του ΣΥΝ για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών, ωστόσο δεν παύει να υπολείπεται ριζοσπαστισμού συγκριτικά με παλαιότερες γενναίες προσεγγίσεις ακόμη και «εργατικών κομμάτων» της Ευρώπης περί μονομερούς αφοπλισμού. Φρονώ ότι δεν είναι δυνατό μια χώρα να είναι όμηρος των εκάστοτε γεωπολιτικών επιλογών της γειτονικής ή της «δικής της» ελίτ και να συμπαρασύρεται σε έναν αδιέξοδο ολισθηρό κατήφορο του μιλιταρισμού υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών της. Η οικοδόμηση μιας πάση θυσία ειρηνόφιλης κοινωνίας, η προώθηση ενός ρεαλιστικότατου μοντέλου Μη Βίαιης άμυνας δίχως στρατούς, η πρωτοκαθεδρία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι κάθε άλλου ιδεώδους, κλπ, δεν μπορούν να εξαρτώνται από την «αρχή της αμοιβαιότητας».

            Κακά τα ψέματα. Η Αριστερά είναι η μόνη πολιτική δύναμη που αν το θελήσει μπορεί να αντισταθεί τολμηρά στις φανατικές ιδεοληψίες όλων όσοι περιφρονούν την ανθρώπινη ζωή και να απορρίψει την εγγενώς αντιφατική έννοια του «αμυντικού» πολέμου που μόνο πόνο, οδύνη και εκατόμβες θυμάτων έχει επιφέρει. Μια ριζοσπαστική αντιεθνικιστική κομμουνιστική αριστερά θα απαιτούσε να σταματήσουν εδώ και τώρα οι αναχαιτίσεις αεροπλάνων που κοστίζουν ζωές και χρήμα, να απεμποληθεί η παράλογη αξίωση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια, να ξεκινήσουν απευθείας διαπραγματεύσεις για όλα τα ζητήματα μηδενός εξαιρουμένου, και συνεπώς να μην εξαιρεθούν οι γκρίζες ζώνες από μια ενδεχόμενη προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης που θα οδηγούσε σε οριστική επίλυση τις ελληνοτουρκικές διαφορές μέσα από την απολύτως θεμιτή διαδικασία των συμβιβασμών.”

Και ερωτώ

Τόσο απληροφόρητος είναι ο Νασος Θεοδωριδης;;;;;;;;;;;;;

Δεν ξέρει ότι όποιο αεροπλανο εισερχεται στο FIR είναι υποχρεωμενο βασει των διεθνων κανονισμων να δινει το σχεδιο πτησης του;

Δεν ξερει ότι οι διαχειριστες του FIR παλι βασει διεθνων κανονισμων είναι υποχρεωμενοι να εξακριβωσουν την ταυτοτητα του αγνωστου αεροπλανου;

Δεν ξερει ότι αν το ξενο αεροπλανο αρνηθει να δωσει τα στοιχεια του πρεπει να απομακρυνθει βιαίως εκτος οριων  του FIR ;

Γιατί ο κ Θεοδωριδης δεν αναφερει ότι βασει διεθνων κανονισμων τα χωρικα υδατα επεκτεινονται μεχρι τα 12 μιλια ,αλλά η Ελλαδα λαμβανοντας σοβαρα υπ οψη την απειλή της Τουρκίας περι πόλεμου τα κρατάει στα 6;

Γιατί δεν αναφέρει ο ίδιος κύριος ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει ότι ο εθνικός εναέριος χώρος επεκτείνεται στα 12 μιλια;

Ποιανού συμφέροντα προασπίζονται όταν θεωρείται σαν έγκλημα η αγορά πυραύλων για προστασία των νησιών μας;

Ποιανού συμφέροντα υπερασπίζονται όταν θεωρειται εγκλημα η εποίκηση βραχονησίδων που μας ανήκουν;

Ποιανού συμφέροντα υπερασπίζονται όταν ο συγκεκριμενος κυριος μιλαει για μονομερή αφοπλισμό από την χωρα μας;

Ποση αμνησια μπορει να εχει παθει για να μην θυμαται οτι η Κυπρος ειχε μερικως αφοπλιστει λιγο πριν την εισβολη